Molise

I Tratturi- De trekpaden

Molise

De samnieten, de eerste bewoners, waren een herdersvolk en over de Tratturi trokken zij met hun vee (koeien, schapen en geiten) in de winter naar Puglia en in het voorjaar naar de Apennijnen om het vee te laten grazen. Deze Tratturi, worden ook wel de ‘groene snelwegen’ genoemd, ontstaan door het getrappel van het vee, de zogenaamde schapen tracks. Op de kruispunten en langs deze wegen zijn nog vele oude restanten omdat zich hier ook het dagelijkse leven afspeelde, handel werd gedreven enz.

Ongeveer 3100 kilometer op grondgebied van de centrale en zuidelijke regio’s op weg naar Apulië. Bij Foggia was de douane van de schapen, terwijl men in de warme maanden het vee in de Apennijnen liet grazen, waar het lekker koel was. Langs de routes lagen akkers, kleine dorpen waar men stopten, kerken, heilige iconen en grensstenen.

De tratturi zijn 111,6 meter breed, langs deze tratturi zijn zeker 70 plaatsen van Molise ontstaan. De tratturi gaan door 5 regio’s: Abruzzo, Molise, Puglia, Basilicata en Campania. De oudste en belangrijkste routes waren: Celano-Foggia van 200 kilometer, Il Castel di Sangro-Lucera van 127 kilometer, il Pescasseroli-Candela van 211 kilometer. Maar de belangrijkste is de Tratturo del Re (Konings trekpad), 243 kilometer, breedte 111,6 meter, dat l’Aquila met Foggia verbindt.

Het betreft hier prachtige natuur met goed bewaarde oude restanten, in het groene hart van de regio Molise.

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *