Apulië

Padre Pio

1887-1968

Onontkoombaar verbonden met het Zuiden van Italië is de verering van de heiligen. Hier hebben dan ook een paar heel belangrijke heiligen gewoond zoals San Francesco in Calabrië en misschien wel de belangrijkste Padre Pio oftewel Pater Pio, in Apulië.

Hij was het vierde kind in het gezin en na hem kwamen nog 3 kinderen. Hij kreeg de naam Francesco omdat zijn moeder een grote verering voor Franciscus van Assisi had. Het was een arm gezin.

Francesco was zeer intelligent. Om toe te treden tot de kapucijnen en om afstand te doen van de wereld, werd de voornaam veranderd en familienaam vervangen door de naam van de plaats van herkomst. Daarom werd zijn naam Pater Pio da Pietrelcina en bleef zo heten de rest van zijn leven. Op zijn 23e werd hij tot priester gewijd. Normaal moet men 24 jaar zijn maar vanwege zijn slechte gezondheid werd een uitzondering gemaakt.

Op 20 september 1918 voltrok zich een mysterieus en verbazingwekkend fenomeen dat zijn bestaan voor altijd zou tekenen en de aandacht van de wereld en van de geschiedenis zou trekken. Hij ontving de stigmata. In zijn lichaam verschenen zichtbaar en bloedend, de wonden van het lijden en sterven van Christus.

In juni 1919 had zich het bericht over Padre Pio over heel Zuid-Italië verspreid. Er heerste veel twijfel hierover en op 2 juni 1922 beval het Heilig Office, de hoogste kerkelijke rechtbank, de generaal-overste van de kapucijnen, Padre Pio in de uitoefening van diens pastorale functies beperkingen op te leggen, speciaal in zijn contacten met mensen. Maar het eenvoudige volk schonk echter geen aandacht aan deze veroordeling’.

In de jaren 30 werd het dorpje San Giovanni Rotondo wereldberoemd. Om het te bereiken moest men een moeilijke reis maken. Maar de faam van de pater met de stigmata en de publiciteit van zijn wonderen deden de pelgrims en vertrouwelingen toestromen.

Hij werd heilig verklaard op 16 juni 2002. Jaarlijks bezoeken ongeveer 9 miljoen mensen de tombe.

De nieuwe kerk is gemaakt in opdracht van de kapucijnen en geheel betaald door de giften van de pelgrims en ontworpen door architect Renzo Piano. Met zijn 6000 m2 is het de tweede grootste kerk van Italië. De bouw duurde ongeveer 10 jaar en in 2004 was deze klaar. De bouw kreeg veel kritiek, deze zou te groot en kaal zijn, de stijl is teleurstellend voor diegenen die meer van een traditioneel gebouw houden. De kerk staat op een berg en grenst aan het bestaande heiligdom en klooster waar de heilige woonde en zijn resten liggen.

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *