Campanië,  Interviews

Interview

Hier volgt een interessant interview met Erik den Dunnen, hij heeft een mooi bedrijf opgebouwd in Campanië.

Hoe bent u in Zuid-Italië terecht gekomen?

Ik heb enige tijd in de VS gestudeerd, en daar kwam ik mijn huidige vriendin tegen, waarmee ik na terugkeer in Europa in Amsterdam samen ben gaan wonen. Na 3 jaar daar geweest te zijn, begonnen het weer, het eten en de afstand tot haar familie en vrienden toch parten te spelen en besloten we om samen naar Italië te verhuizen. Vrijwel direct kwam er een kleinschalige wijngaard, ‘Azienda Agricola Le Masciare’ op mijn pad, dat de mooiste wijnen en olijfolie maakte, en ik besloot om er in te investeren, en in de laatste paar jaar hebben we er een prachtig bedrijf van weten te maken.

Als u in Nederland bent, wat voor een verschillen vallen u dan vooral op?

Het grootste verschil voor mij is het straatbeeld, aan de ene kant de Nederlandse ‘aangeharkte’ woonwijken, alles precies recht, strak, goed in de verf. Het is mooi dat het zo netjes is, maar ik mis er iets in. Het is functioneel maar wat minder warm dan het gezellige ongeregelde wat de Italiaanse stadjes en dorpjes vaak zijn. Wat me ook opvalt is het verschil in kledingstijl. Zeker in Milaan, maar ook in andere plaatsen in Italië zijn de mensen geweldig stijlvol, niet over de top. Maar afgezien van de verschillen, zijn het ook landen die elkaar goed aanvullen, en ik kan doordat ik vaak heen en weer reis goed de voordelen van beide landen waarderen. Die waardering hebben Italianen trouwens ook erg voor Nederlanders. Ik krijg hier altijd positieve reacties dat ik Nederlander ben, en mensen beginnen me spontaan te vertellen over Nederlanders die ze kennen, die keer in 1975 toen ze Amsterdam en de kaasmarkt in Gouda hebben bezocht, etc etc.

Waarin onderscheidt de regio Campanië zich van de andere zuidelijke regio’s?

Ik denk dat al de zuidelijke regio’s hele mooie dingen te bieden hebben, ik ben bijvoorbeeld ook dol op Sicilië. Wat voor mij een heel belangrijk pluspunt is, en wat ook uit een professioneel oogpunt onomstotelijk vaststaat, is de kwaliteit van de wijnen in Campanië. Zo worden de enige drie DOCG wijnen ten zuiden van Rome in de directe omgeving van ons bedrijf gemaakt, in de provincie van Avellino, of in Benevento. Puglia, Calabria en Basilicata bijvoorbeeld hebben ook prachtige natuur en zijn heerlijk rustig, maar qua wijnen en olijfoliën is Campanië de absolute top van het zuiden. Een heerlijke Fiano di Avellino (witte wijn), Greco di Tufo (witte wijn) of Taurasi (volle rode wijn) zijn zulke heerlijke karakteristieke wijnen, die je toch maar mondjesmaat in Nederland ziet. En natuurlijk komt de enige echte mozzarella di bufala uit Campanië vandaan. Daarnaast heeft Campanië natuurlijk Napels, en de Amalfi kust, en dat zijn toch zeker plaatsen die je een keer gezien moet hebben. Eerst Napels zien en dan sterven, zo gaat dat gezegde toch?

Wat doet u in het dagelijkse leven?

In Nederland werkte ik full-time voor een multinational, en dan zijn je dagen duidelijk afgebakend. Je weet hoe je komende week en komende maand er zo’n beetje uitzien. Dat is hier in Italië allemaal duidelijk anders, en niet zo precies omlijnt zoals dat vaak is in Nederland, zo heb ik de verhuur opgezet voor een prachtig villapark op Sardinie, Villaggio Turchese (www.villaggioturchese.it), werk ik deels bij een vastgoedbedrijf, maar het voornaamste is dat ik commercieel directeur ben van Azienda Agricola Le Masciare (www.lemasciare.com). Dat betekent dat ik verantwoordelijk ben voor het uitbouwen van ons bedrijf, en met name dan in het buitenland. We zijn een kleine wijn- en olijfolieproducent, we maken nog geen 50,000 flessen wijn en zo’n 10,000 flessen olijfolie per jaar op het moment. Het geweldige van mijn werk is dan ook de dynamiek, en ik ga ervan uit dat er vast nog heel wat mooie uitdagingen op mijn pad zullen komen.   

Waar moet rekening mee worden gehouden als men een eigen zaak wilt opstarten, klopt het dat je connecties moet hebben om het een en ander te kunnen regelen? 

Dat is helaas vaak waar. Het is volgens mij ook een van de redenen waarom er relatief weinig buitenlanders een huis in of ten zuiden van Rome hebben, in vergelijking met bijvoorbeeld Zuid-Frankrijk of Toscane waar er hele dorpjes met buitenlanders zijn. Het is in Zuid-Italië wat lastiger om zaken te doen. Heel veel dingen gaan gewoon langzaam, en daar moet je je op instellen. Dit betekent bijvoorbeeld ook bereidt zijn om extra te moeten betalen voor een verbouwing, omdat deze nog wel eens wat langer zou kunnen duren. Zuid-Italië is kortom gezegd een prachtig gebied, maar niet een regio waar je je onbezonnen in het avontuur wilt storten zonder van te voren goed voorbereid te zijn, een duidelijk plan te hebben, en een budget te hebben, wat ook nog wel eens overschreden mag worden. Italiaans zeer goed spreken is dan ook echt een must. Bij het opstarten van een zaak zou ik één tip geven: zorg dat je een betrouwbare Italiaanse partner vindt om het avontuur mee aan te gaan, de locals kennen de regelgeving en mentaliteit toch beter, en dat scheelt enorm.

Tegen dat extra beetje moeite staat dan ook wel dat het bijvoorbeeld echt heel goedkoop is om een buitenhuis op een mooie plek te kopen, dat de mensen buiten de grote steden vaak heel vriendelijk zijn, zeker ten opzichte van Nederlanders, en er eigenlijk heel erg weinig toeristen zijn. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het onovertroffen eten en klimaat! 

Wat zijn uw plannen voor de toekomst en waar zal dit zijn?

Mijn doel is om met Azienda Agricola Le Masciare flink aan de weg te timmeren en verder de wereld mee in te trekken. Het lijkt me fantastisch als onze (biologische) producten binnenkort ook in Japan of Australië verkocht worden. We produceren fantastische producten, die echt uniek zijn qua smaak en kwaliteit, maar waar 99% van de mensen die zulk soort producten graag willen proberen nooit mee in aanraking komen, omdat kleinere producenten en grote winkelketens nu eenmaal niet goed samengaan.

Om het verschil te beschrijven tussen de topwijnen uit Campanië en een gemiddelde supermarktwijn gebruik ik vaak de vergelijking tussen een waterige tomaat of een Zuid-Italiaanse ‘smaakbom’ die boordevol zon en vitamines zit. Of natuurlijk tussen een normale mozzarella en buffelmozzarella. Of tussen huismerk olijfolie en een biologische extra-vergine topolie. Er is een vervlakking van smaak gaande, maar ik ben ervan overtuigd dat er nog steeds heel wat mensen zijn die echte kwaliteit en smaak kunnen waarderen.

Wilt u nog iets toevoegen?

Ja, kijk gerust eens op www.villaggioturchese.it of www.lemasciare.com voor een echte Italiaanse ervaring, op Sardinië of in Campanië!  A presto!

Erik

2 Reacties

  • paulien keijzer besteman

    Beste Erik
    We zitten hier samen achter de computer in de tuin in Zelhem.
    Ik in een rolstoel en jawel jouw tante Toa die al dik 50 jaar mijn vriendin is…ernaast.
    Gezien heb ik jou waarschijnlijk het laatst als schooljochie op bezoek in Enschede.
    Maar ik ken natuurlijk wel de verhalen over jullie levensloop!!
    Dus ik wist dat je met wijn en olie en huizen bezig was vanuit je woonplek in Rome.
    Toen ik met een gebroken been in het ziekenhuis terecht kwam…in Rome ,dacht ik…zou Erik hier misschien om de hoek wonen??
    Het eerste ziekenhuis was een rampenscenario….vlak bij het Vaticaan.

    Het tweede waar ik terecht kwam, was Salvator Mundi hoog op de heuvel .
    Daar ben ik geopereerd door Gabrielle Panegrossi, volgens mij een hele goede chirurg!! (Is privékliniek )
    Het vervoer daarna is een avontuur apart.geweest ..met ambulance naar Venetie, toen op vliegtuig en toen weer met ambulance naar Zelhem! Nou ja je kunt je voorstellen dat dat een hele toestand was
    Genoeg over mij. Je tante heeft hier natuurlijk alle bloemen en planten verzorgd.
    En verder hoor ik natuurlijk ook alle verhalen over het wel en wee van de familie.
    Je tante houdt nog steeds van jou…maar ze vindt het jammer dat je zo ver weg woont. Ze wil je zo graag persoonlijk feliciteren …met je huwelijk ,wie weet ..lukt dat een keer.
    Verder jut ik haar natuurlijk op om af en toe te mailen.
    Heel veel groeten van ons twee uit de groene Achterhoek.

    i

  • paulien Keijzer Besteman en.....

    Beste Erik
    We zitten hier samen achter de computer in de tuin in Zelhem.
    Ik in een rolstoel en jawel jouw tante Toa die al dik 50 j

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *