eilanden/ le isole,  regionale gerechten en produkten

I Cannoli Siciliani

 

Il cannolo is de meest populaire gebaksspecialiteit van Sicilië. De geboorteplaats is Caltanissetta, dat in het Arabisch ‘het kasteel van de vrouwen’ betekent. In die tijden waren er vele harems van de Saraceense emirs. De cannolo werd geboren uit sexuele insinuaties, zijn voorouder zou een zoete banaan met ricotta, amandelen en honing zijn. Terwijl de vrouwen van de emirs opgesloten waren in het kasteel, hielden zij zich bezig met het bereiden van desserts, en zo hadden zij de cannolo bedacht, gewijd aan het liefdestalent van de sultan. Een andere geschiedenis vertelt dat de cannolo voor het eerst in een klooster in Caltanissetta was bereid, waar de vriendelijke nonnen hun gelofte van kuisheid trouw bleven, behalve dan voor dit heerlijke gebak.

Oorspronkelijk werd dit ‘gebak’ gemaakt voor carnaval, maar verloor later dit specifieke karakter en werd over heel Italië, en ook over de hele wereld verspreid en in alle getijden gegeten. De cannolo is 15 à 20 centimeter lang met een diameter van 4 à 5 centimeter. De korst (la scorza) bestaat uit gefrituurd deeg en de vulling is van ricotta kaas van de schaap. Vroeger werd het deeg om rietstengels heen gevormd, vandaar de naam ‘canne di fiume’, canna = riet, en zo is het woord cannolo ontstaan. Tegenwoordig, wegens de hygiënische wetgeving, wordt deze om kleine metalen cilinders gevormd en vervolgens gefrituurd. De originele vulling is gesuikerde ricotta, maar vandaag de dag vind je ook andere vullingen en het verschilt lokaal of er stukjes chocolade, gekonfijte vruchtjes, pistachestukjes of nootjes in zitten en uiteindelijk wordt de cannolo met poedersuiker bestrooid. Het vullen van de cannolo gebeurt op het laatste moment, want anders wordt het deeg zacht door het vocht van de ricotta.

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

2 Reacties

  • johannatolenaars

    Voor het kerstfeest had ik cannoli op het menu, maar helaas is het een beetje fout gegaan, de cannnoli had ik kant en klaar gekocht ( alleen de vulling zelf gemaakt ) , maar hij was te hard om op te eten, jammer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *