Basilicata

De grotwoning van Vico Solitario

Sassi di Matera (is een van de oudste steden in de geschiedenis, dat door de aanwezigheid van veel water en door het goed kunnen conserveren hiervan, moeilijk aan te vallen was, omdat de inwoners niet zwak werden wegens gebrek aan water of voedsel, daarom verlieten de inwoners ook nooit hun stad. Zelfs vandaag de dag voorziet Basilicata de regio Apulië van water)

In de prachtige omgeving van Matera aan het plein van San Pietro Caveoso, ligt deze grotwoning. Een unieke mogelijkheid om te zien hoe de mensen hier toentertijd woonden, voordat in 1952 door een aangenomen wet, het mogelijk werd deze grotwoningen te verlaten. Zo’n 30.000 mensen trokken weg. Vandaag de dag wonen hier nog zo’n 3000 welgestelde mensen want het is heel duur om deze grotwoningen te onderhouden.

De meubels scheidden voornamelijk de ruimtes af, de haard in de keuken, in het midden van het huis een kleine tafel met een groot bord waar iedereen van at, hoge bedden tegen de vocht maar ook om de ruimte daaronder goed te benutten. Het matras was gevuld met maisbladeren. Tegenover het bed tussen de rotswanden, bevond zich de stal waar de ezel verbleef. Interessant is het opvangen van het regenwater, duidelijk zijn de trechter en de tank die het water van buiten naar binnen bracht. De families waren toen enorm groot en de ruimte was heel erg klein, maar iedereen zorgde voor elkaar. Het was een kleine gemeenschap en men ontmoette elkaar in de gangen of in het kleine centrum.

Dit museum is het gehele jaar en elke dag geopend vanaf 9.30 uur.

Een uitvoerig Italiaans verslag over dit gebied en over deze grotwoning kunt u hier vinden:

http://www.cisonostato.it/forum_viaggi/viewtopic.php?f=21&t=18478

 

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *