Campanië,  regionale gerechten en produkten

Struffoli

Dit is een Napolitaanse zoete specialiteit. Wie heeft het bedacht? Niet de Napolitanen, maar het lijkt erop dat de Grieken deze via de Golf van Napels, in de tijd dat Napels nog Parthenope heette, hebben meegebracht. (Parthenope (haar naam betekent “Maagdengelaat”) was één der Sirenen uit de Griekse Mythologie. De mythische naam van Napels was Parthenope of Parthenopeia. In 1799 werd op deze naam teruggegrepen met de parthenopëische republiek die werd gesticht in het Koninkrijk Napels).

Je vindt struffoli in heel Midden- en Zuid-Italië. Behalve struffoli worden ze ook wel cicerchiata genoemd. Maar het woord struffoli kan ook een ander soort lekkernij zijn, zoals in de regio rondom Viterbo, waar dit een soort luchtig gefrituurd deeg is, die overal anders weer castagnole worden genoemd en met carnaval worden gegeten! Struffoli vind je ook in Palermo, met een klein verschil dat ze dit met een f minder schrijven: strufoli.

Bij de bereiding wordt niets aan het lot overgelaten, het is gebaseerd op 100 jaar experimenteren in de keuken. Waarom moet de echte struffoli klein zijn? Omdat er zo meer oppervlak is die in contact kan komen met de honing, en heeft het meer smaak. Volgens de experts zorgt de goede verhouding tussen het deeg en de honing voor een beter contact tussen de familieleden, op z’n minst tijdens de feestdagen! Zij verbeteren de kwaliteit van het leven en het samen zijn. Dit doen ze vandaag de dag maar vooral vroeger, toen er weinig was en men uit keek naar deze zoete traktatie, die bovendien lang houdbaar is.

Er bestaan verschillende variaties maar de basis blijft hetzelfde. Vroeger werden deze in de kloosters van verschillende orders door de nonnen gemaakt, en aangeboden aan de adellijke families. Het heeft een Bijbelse achtergrond dat met de honing te maken heeft, met het moraal dat vanuit de dood, het leven ontstaat en wordt daarom met kerst gegeten. Baby Jezus werd ook wel ‘de rots die honing geeft’, genoemd.

De struffoli zijn een symbool van zoetheid, en alle ingrediënten zijn even belangrijk:

– 600 gram meel, -4 eieren en 1 eidooier, -2 lepels suiker, -80 gram boter, -1 glas rum of limoncello, -een half geraspte citroenschil, -beetje zout, -olie om te frituren, -400 gram honing, en voor de versiering gekleurde fijne hagelslag, 100 gram gekonfijte stukjes fruit, 100 gram gekonfijte citroen en 50 gram gekonfijte pompoen, (maar dit is waarschijnlijk alleen in Napels beschikbaar).

Het meel, de eieren, de suiker, zout, boter, de rum, de geraspte citroenschil mengen tot een homogene massa en laat dit een half uur rusten. Daarna maak je er ballen van zo groot als sinaasappelen en hiervan draai je rollen met een grootte van ongeveer 1 centimeter en snijd je deze in kleine stukjes. Het overtollig meel verwijderen en deze beetje bij beetje frituren totdat ze licht gekleurd zijn en daarna laten drogen. De honing iets au bain marie verwarmen en de balletjes erdoor heen roeren en vervolgens ook de hagelslag en de vruchtjes. Pak vervolgens een groot bord en zet een glas in het midden zodat je daaromheen de struffoli kunt leggen, als alles gedroogd is haal je dit glas weg. Ze worden ook vaak als een puntige berg opgestapeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *