Calabrië

De abdij van Corazzo/ Abbazia Di Corazzo

De abdij van Corazzo (Carlopoli-Catanzaro) is zeker één van de meest fascinerende, maar minst bekende plek van de regio Calabrië. Hier werd Joachim Da Fiore ( hij was een Italiaanse mysticus en theoloog en bekend om zijn apocalyptisch denken) monnik en deze figuur inspireerde later ook Dante die abt werd van het klooster en binnen deze muren één van zijn belangrijkste werken componeerde.

De abdij waarschijnlijk gesticht in 1157 behoorde kort na de oprichting tot de cisterciënzer naleving en bleef dit tot de uiteindelijke overgave door het Napoleontische decreet in 1807. Vandaag de dag, ook al heeft het een rijk kunst verleden in de geschiedenis, zijn hiervan slechts enkele indrukwekkende ruïnes achtergebleven. Deze abdij van Santa Maria van Corazzo is gesticht door de Benedictijnen in de 11e eeuw in de buurt van de rivier Corace, later herbouwd door de cisterciënzers in de 12e eeuw, het werd beschadigd door een aardbeving in 1638 en dit opnieuw na de rampzalige aardbeving in 1783.

Na deze datum werd het klooster geleidelijk verlaten en ontdaan van de artistieke werken. De ruïnes zijn zichtbaar in de plaats Castagna dat behoort tot Carlopoli, grenzend aan Soveria Mannelli, nu valt het tevens onder de provincie Catanzaro. Het is niet moeilijk voor te stellen, terwijl je door deze ruïnes van het uitgestrekte kloostercomplex loopt, hoe dit in de Middeleeuwen een plek van cruciaal belang was voor het uitwisselen van culturele ideeën en filosofieën, die geleerden en geestelijken van overal vandaan trok om geestelijke verrijking te vinden dankzij de charismatische figuur van Joachim Da Fiore. Het hoogaltaar in veelkleurig marmer is bewaard gebleven in een kerk in Soveria Mannelli en de marmeren tondo in een kerk in Castagna.

 

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *