eilanden/ le isole

Siracusa

Na vele bezoeken aan Sicilië is Siracusa toch wel de stad waar ik de meest warme herinnering aan over heb gehouden. Een heerlijke plek met vele visrestaurants en een prachtig uitzicht over de zee. Bomen vol met krijsende zwaluwen en je kunt er heerlijk wandelen. Zomers is er een gezellige drukte en de havens liggen vol met mooie boten. Het is één van de grootste en mooiste steden van Sicilië, met het eilandje Ortigia dat zich uitstrekt tussen land en zee, dat door drie bruggen met het vasteland is verbonden en zo’n 1,5 kilometer uitloopt in de Ionische zee, zijn kusten omsluiten als het ware de twee havens. De kleine en grote haven liggen aan de voet van de Iblei bergen.

Syraka is de Siciliaanse naam voor Siracusa dat ‘overvloed aan water’ betekent, juist omdat het rijk is aan waterstromen en moerassige gebieden. Onder Griekse invloeden werd het ook Pentapoli genoemd omdat het door 5 grote wijken gevormd was, het de grootste Mediterrane stad was en één van de grootste centra van de Griekse oudheid met een grote burgerlijke en militaire macht. Zijn grootheid was te vergelijken met Athene, Rome en Carthago. Veel van zijn monumenten zijn nog te zien en vaak verweven met de moderne stad. Namen als Archimede en Teocrito zijn met deze stad verbonden. Het werd gesticht in 734 voor Christus en was al die tijd een voortvarende stad, maar toen in 212 voor Christus de Romeinen kwamen, verloor de stad zijn bijzondere positie. De stad is ook nog door de Arabieren bezet geweest waarvan hun sporen tot op de dag van vandaag nog goed zichtbaar zijn, o.a. in de vorm van de wegen en hoeken op het eilandje Ortigia. De kathedraal/ Il Duomo is ook zeker een bezoek waard.

 

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *