eilanden/ le isole,  regionale gerechten en produkten

La Quercia da sughero/ De Kurkeik

De kurkeik (Quercus Suber) is kenmerkend voor Sardinië, de kurkbossen zijn een van de oudste schatten van het eiland, indrukwekkend en majestueus. De ideale hoogte van deze bossen is tussen de 500 en 800 meter. De kurkeik is een altijd groene boom, heeft veel licht en ruimte nodig. Ondanks de vele bosbranden op dit eiland, herstelt deze boom zich na een brand, want het schors heeft een isolerende werking en beschermt de belangrijkste delen van de boom. Je kunt het zien als de jas van de boom, bestaande uit dode cellen dat elk jaar vernieuwd wordt, en kan daarom verwijderd worden zonder dat de boom doodgaat, beschadigt men echter ‘de huid’ dan is dit wel het geval, daarom zijn er ervaren vakmensen voor nodig om het schors te verwijderen. Bekijk het filmpje hierboven, echt interessant om te zien.

Voor de eerste oogst moet de kurkeik tussen de 20 en 25 jaar oud zijn, daarna kan het schors om de tien jaar verwijderd worden. Haalt men het er eerder af dan gaat dit ten koste van de kwaliteit. Sardinië levert 2/3 van de nationale produktie, per jaar wordt 12000 ton schors van de kurkeik gewonnen en verwerkt tot kurk. Het verbouwen is niet makkelijk en vergt veel geduld en aandacht. Opvallend zijn de bruin/ oranje stammen als de boom van het schors is ontdaan.Tempo Pausania ( provincie Sassari) is het belangrijkste centrum van Italië voor het verwerken en produceren van kurk. Een aanrader is het bezoek aan het Kurkmuseum, Via San Francesco 3, Calangianus, Sardinië. 

 

Het zuiden van Italië roept nog altijd de associatie op met maffia en armoede. Dit beeld wil ik graag genuanceerder zien. Zuid-Italië is een schitterend gebied met prachtige natuur, kunst en cultuur. Ik houd me bezig met de 5 meest zuidelijke provincies, Campanië, Molise, Apulië, Basilicata en Calabrië en de eilanden. Op mijn 17e ging ik voor het eerst naar Zuid-Italië. Het was liefde op het eerste gezicht net zoals dit een jaar later gebeurde toen ik mijn echtgenoot leerde kennen in Calabrië. Ontelbare keren ben ik in het Zuiden geweest en ik heb een tijd bij mijn schoonouders ingewoond. De artikelen die ik schrijf gaan over de cultuurverschillen die mij zijn opgevallen, op een ietwat ironische wijze beschreven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *