Tagarchief: kort verhaal

Italiaanse dialecten

Geplaatst op door
2

 

Italië kent vele dialecten. Elkaars afkomst valt goed te raden zodra er gesproken wordt. Ik begin hier al aardig handig in te worden. Het meeslepende, ietwat zangerige Napolitaanse dialect is één van de meest herkenbare, dit komt ook door de vele liederen die in het Napolitaans gezongen zijn. Maar ook het Milanees, wat totaal anders is, is zeer herkenbaar. Een grappig detail is, dat als een zuiderling zich in het noorden vestigt, hij het dialect van aldaar overneemt, terwijl als een noorderling zich in het zuiden vestigt, dit absoluut niet gebeurt! Waarschijnlijk komt dit doordat het dialect uit het noorden geassocieerd wordt met welvaart en een goede economie, terwijl het dialect van het zuiden toch vaak met mensen van het platteland, de zogenaamde ‘boeren’, wordt geassocieerd. Lees verder →

Cappuccino

Geplaatst op door
Reageer

Cappuccino is een hoofdstuk uit het boek Lekkerissimo geschreven door Frans van Munster, hierin staan leuke korte verhalen over zijn leven in Apulië, waar hij samen met zijn Italiaanse vrouw in een trullo woont, dit alles afgewisseld met heerlijke recepten:

Vorig jaar kwam mijn vriend Rob een tijdje bij ons logeren. Het is een grote luxe om iemand een verblijf in een paradijselijke omgeving te kunnen aanbieden en samen van het land, het eten en de wijn te genieten. Om ons te bedanken voor de gastvrijheid nodigde hij ons uit om ergens een pizza te gaan eten. We hebben een paar adressen waar we altijd tevreden over zijn, maar dit keer besloten we eens een andere pizza uit te proberen. Lees verder →

Mijn Nederlandse dochter met Italiaans temperament

Geplaatst op door
6

Het klinkt leuk, toch zorgt dit temperament geregeld voor vreemde situaties of problemen. Ook al is ze in Nederland opgevoed en opgegroeid, de aangeboren karaktereigenschappen van haar Italiaanse vader zitten in haar genen. Het is voor mij zo herkenbaar Italiaans, het ontvlambare, haar grote betrokkenheid, die heftige reacties. Pas daarna, na al die emotie, de ontlading, komt het relativeren. Waar de Nederlanders in Italië nog van gecharmeerd zijn, waar het nog prachtig wordt gevonden als de Italianen hard met elkaar discussiëren met hun drukke gebaren en manieren, is dit in de Nederlandse maatschappij vaak niet geaccepteerd en wordt het zelfs als asociaal gedrag ervaren. Alleen op de ‘geoorloofde plekken’, Italiaanse restaurants en ijssalons, wordt het juist weer erg gewaardeerd… Lees verder →

Reizen is emotie

Geplaatst op door
3

 

Met reizen bedoel ik niet de vakantie maar het reizen op zich. Wanneer ik op het vliegveld, station of op de snelweg ben richting het zuiden dan begint al dit gelukzalige gevoel. Hier kunnen velen zich nog in vinden maar in het volgende iets minder. Ik doe dit namelijk graag alleen, zeker niet altijd, maar wel af en toe. Alleen ik en de te maken reis. Lees verder →

Herinneringen om te koesteren

Geplaatst op door
3

 

De sfeer, de hitte, de dag indeling, ik herinner me veel van de tijd dat ik in Calabrië woonde. Het huis bevond zich in een buitenwijk maar aan een redelijk drukke doorgangsweg en vooral de vele geluiden die mij vreemd waren, zijn mij bij gebleven. Meerdere malen per dag kwam er zo’n Ape wagentje langs met groente of fruit, vis of slechts gevuld met aardappelen uit La Sila. Hun komst werd hard aangekondigd door de luidsprekers en meestal stopte hij dan pal voor onze voordeur. Lees verder →

Het begin

Geplaatst op door
2

 

Geregeld wordt aan mijn Italiaanse echtgenoot gevraagd hoe het is om in Nederland te wonen, maar nooit aan mij hoe het is om met een Italiaan in Nederland te wonen?

Ik herinner me nog goed de dag, dat ik en mijn moeder hem gingen ophalen, van het Centraal Station te Amsterdam. Ik was verliefd geworden op een stoere Italiaan, die zijn zaakjes al redelijk voor elkaar leek te hebben. En toch, daar kwam hij dan helemaal voor mij naar Nederland! Hij zag er een stuk kwetsbaarder uit met zijn reiszak daar op dat grote station. Opgelucht dat hij ons zag, namen we hem mee naar mijn huis op de Veluwe. Lees verder →

Niet vandaag maar morgen

Geplaatst op door
1

 

Telkens weer keerde de heimwee terug en besloten wij om huis en haard achter te laten om ons in het zonnige Zuiden bij onze familie, te vestigen. Tijdens deze pogingen deden we een paar onvergetelijke ervaringen op! 

Zo ook de keer toen wij onze Nederlandse auto wilden invoeren in Italië. In de wetenschap hoe belangrijk dit soort zaken in Nederland waren, was dit een van de eerste dingen die wij gingen doen. We moesten naar het douanekantoor dat zich in een klein badplaatsje bevond. Toen we het kantoor binnen liepen, was deze geheel verlaten. Lees verder →

Feesten in Italië

Geplaatst op door
1

Iedereen zou het een keer moeten meemaken, een Italiaanse bruiloft! We kunnen het in Nederland nog zo goed doen, het komt niet in de buurt van het overdadige feest in Italië. Er is niets wat zo’n ‘gouden business’ is in Italië, als de ‘sale ricevimenti’, letterlijk vertaald: de ontvangstzalen. Maar zien er allesbehalve als een zaal uit, veel natuursteen en de vloeren blinken en glimmen. Obers in vol ornaat, kortom het ontbreekt werkelijk aan niets. In elke stad en dorp kun je deze vinden. Lees verder →

De verschillende gewoontes

Geplaatst op door
1

 

Ik was 18 jaar toen ik voor het eerst de kerstdagen bij mijn vriend in Calabrië doorbracht. Toen ik net bij zijn huis was gearriveerd, gebaarde zijn zusje mij enthousiast om haar direct te volgen naar de woonkamer, waar ik tot mijn grote schrik een groot dood varken zag liggen bovenop de tafel! Ik keek nog eens naar het zusje of ze het werkelijk meende of dat dit een vreemde poging was om mij zo snel mogelijk uit haar familie weg te werken… Lees verder →